"  I have a dream "

پنجاه سال از سخنرانی تاریخی مارتین لوتر کینگ گذشت و امروز بخشی از رویاهای او (که تا آن روز تنها رویا بود) با حضور نخستین رییس جمهور سیاه پوست در کاخ سفید و اعطای حقوق برابر به سیاه پوستان به وقوع پیوست.
"رویای" رقع تبعیض نژادی، برابری سفیدها با سیاه‌ها، اعطای حق رای، حق تحصیل، داشتن امتیازات شهروندی و رویای نواخته شدن "زنگ آزادی".

شاید پنجاه سال پیش هم‌نسل‌های لوترکینگ در کشور من نیز رویاهایی داشتند که امروز تحقق نیافته است
من و هم‌نسلانم امروز "رویاهایی" داریم که روزی شاهد رفع نابرابری، برچیده شدن سایه استبداد و به صدا در آمدن "زنگ آزادی" در کشورمان باشیم.

ما هم رویایی داریم که روزی انحصار قدرت شکسته شود. اقلیت‌های تباری، زبانی و دینی از سهم برابر و آزادی‌های انسانی بدون هیچ تهدیدی برخور دار شوند.

ما هم رویایی داریم که هندوباوران و سیک‌ها، بلوچ‌ها، ازبیک‌ها و هزاره‌ها، تاجیک‌ها و پشتون‌ها، ایماق‌ها و پشه‌یی، نورستانی و... دست در دست‌هم داده از دشت‌های هلمند، کوه‌های بامیان، بلندی‌های پامیر و کوه پایه‌های مشرقی سرودِ آزادی را سردهند.

ما هم رویایی داریم که بیش از این شاهد" خون" و " خشونت" نباشیم.
ما هم رویایی داریم که بدون ترس از "برادران ناراضی" بتوانیم به دره‌ها و کوه‌های این جغرافیای زخمی آسوده خاطر سفر کنیم و سهمی از زندگی انسانی داشته باشیم.

به امید روزی که مردمان کشور من از جنوب و شمال با الهام از "مارتین" بزرگ رویای شان را به امر واقعی مبدل کنند.
Photo: ‎